Czy wycena OpenAI za bilion dolarów zaczyna się chwiać?
Zacznijmy od liczby, która brzmi jak żart: 1,25 biliona dolarów. Taka ma być wycena, przy której OpenAI zbiera pieniądze. W marcu zamknęło rundę przy 852 miliardach, więc w kilka miesięcy dołożyło jakieś pół tyle. Bilion dolarów. Bilion.
A jednak opowieść, którą słychać na rynku, nie brzmi „wow". Brzmi „hm".
Co się właściwie stało
Według doniesień z końca października OpenAI miało około 11 miliardów dolarów zobowiązań w nowej rundzie. Celem było 30 miliardów, czyli mniej niż połowa. Wycena 1,4 biliona, którą firma pokazywała zamożnym klientom prywatnym, wywołała według Financial Times opór, więc zjechała do 1,25 biliona. Niektóre media piszą też, że planowaną kwotę obcięto do 20 miliardów.
Jedno trzeba trzymać prosto: to są zgłoszone zobowiązania, nie potwierdzone zamknięcie. Runda ma być pomostem przed możliwym wejściem na giełdę, na które nikt nie podał daty.
Ale chwila. 1,25 biliona to wciąż najdroższa firma prywatna w historii. Jakim cudem to znak słabości?
Bo liczy się dziura, nie sama liczba
Dobre pytanie i warto je zatrzymać w głowie. Firma może zbierać pieniądze przy kosmicznej wycenie i mimo to wysłać sygnał, bo zebrała mniej i taniej, niż chciała. Rynek nie powiedział „nie". Powiedział „może trochę mniej, a najpierw pokażcie więcej". Do tego trwała szersza wyprzedaż w sektorze AI, a część dużych inwestorów była podobno chłodna, niektórzy zmniejszyli swój udział.
Tak mówi bańka, kiedy nie jest pewna siebie. Nie krachem. Trochę mniejszym czekiem.
Więc chwieje się czy nie?
Szczerze, jeszcze nie wiadomo, a kto mówi inaczej, coś sprzedaje. Argument za spokojem jest prosty: runda i tak się dzieje, wycena jest nadal ogromna, a firma ma bardzo duży produkt konsumencki. Argument za niepokojem jest równie prosty: takiej ceny nie da się utrzymać, jeśli opowieść nie będzie rosnąć, a ta opowieść właśnie dostała zadanie domowe.
Patrz, co pokażą kolejne wyniki. Jeśli przychody dotrzymają kroku, to był próg zwalniający. Jeśli nie, zapamiętaj ten tydzień jako pierwszy raz, kiedy na sali zrobiło się trochę ciszej.